مگر طلوع کند آفتاب روز وصال

کرا وصال میسر شود که در کویت

مجال نیست کسی را مگر نسیم شمال

نشسته ام مترصد که از دریچه صبح

ز خاکم آتش عشقت هنوز شعله زند

چو بگذری بسر خاک من پس از صد سال

ترا اگر چه ز امثال ما ملال گرفت