ترا اگر چه ز امثال ما ملال گرفت

مگر طلوع کند آفتاب روز وصال

ز خاکم آتش عشقت هنوز شعله زند

چو بگذری بسر خاک من پس از صد سال

گرفت بیتو مرا از حیات خویش ملال

مقیم در دل خواجو توئی و می دانی

چه حاجتست بتقریر با تو صورت حال