چرا که مرد بهمت بود چو مرغ ببال

منال بلبل بیدل چو می شود حاصل

ترا بکام دل از بوستان عشق منال

اگر ز کوی تو دورم نمی شوم نومید

ترا حرام نباشد که خون ما ریزی

که هست پیش خداوند خون بنده حلال

چنان بچشمه نوش تو آرزومندم