بود که ساقی لعل تو در دهد جامی

در آن مپیچ که دارد گذر بچنبر دل

دلم چگونه نماید قرار در صف عشق

چنین که زلف تو بشکست قلب لشکر دل

مرا که خون جگر می خورم ز ساغر دل

دل صنوبریم همچو بید می لرزد

ز بیم درد فراق تو ای صنوبر دل