مرا که خون جگر می خورم ز ساغر دل

دلم چگونه نماید قرار در صف عشق

چنین که زلف تو بشکست قلب لشکر دل

بود که ساقی لعل تو در دهد جامی

دل صنوبریم همچو بید می لرزد

ز بیم درد فراق تو ای صنوبر دل

تو آن خجسته همای بلند پروازی