بملک روی زمین کی نظر کند خواجو

نرفت یکسر مو نقشت از برابر دل

چگونه در دل تنگم قرار گیرد صبر

که می زند سر زلف تو حلقه بردل

کسی که ملک وصالش بود مسخر دل