نرفت یکسر مو نقشت از برابر دل

تو آن خجسته همای بلند پروازی

که در هوای تو پر می زند کبوتر دل

دلم ربودی و تا رفتی از برابر من

چگونه در دل تنگم قرار گیرد صبر

که می زند سر زلف تو حلقه بردل

بملک روی زمین کی نظر کند خواجو