که می زند سر زلف تو حلقه بردل

دلم ربودی و تا رفتی از برابر من

نرفت یکسر مو نقشت از برابر دل

چگونه در دل تنگم قرار گیرد صبر

بملک روی زمین کی نظر کند خواجو

کسی که ملک وصالش بود مسخر دل