دلم ربودی و تا رفتی از برابر من

ز بیم درد فراق تو ای صنوبر دل

تو آن خجسته همای بلند پروازی

که در هوای تو پر می زند کبوتر دل

نرفت یکسر مو نقشت از برابر دل

چگونه در دل تنگم قرار گیرد صبر

که می زند سر زلف تو حلقه بردل