دل شیدا همه پیرامن سودا گردد

ز آتش روی دل افروز تو خون در تن دل

چاره با ناوک چشمت سپر انداختنست

ورنه تیر مژه ات بگذرد از جوشن دل

و اهل دلرا غم سودای تو پیرامن دل

آتشی در دل خواجوست که از شعله اوست

دود آهی که برون می رود از روزن دل