آتشی در دل خواجوست که از شعله اوست

ورنه تیر مژه ات بگذرد از جوشن دل

دل شیدا همه پیرامن سودا گردد

و اهل دلرا غم سودای تو پیرامن دل

دود آهی که برون می رود از روزن دل