وگر گویم که چون زلفت پریشان نیستم هستم

ز لعلم ساغری در ده که چون چشم تو سرمستم

کنون کز پای می افتم ز مدهوشی و سرمستی

بجز ساغر کجا گیرد کسی از همدمان دستم

اگر مستان مجلس را رعایت می کنی ساقی