بجز ساغر کجا گیرد کسی از همدمان دستم

ز لعلم ساغری در ده که چون چشم تو سرمستم

وگر گویم که چون زلفت پریشان نیستم هستم

کنون کز پای می افتم ز مدهوشی و سرمستی

اگر مستان مجلس را رعایت می کنی ساقی

ازین پس باده صافی بصوفی ده که من مستم

منه پیمانه را از دست اگر با می سری داری