بصفت راست نیاید که چها می شنوم

این چه رنجست کزو راحت جان می یابم

وین چه دردست کزو بوی دوا می شنوم

ای رفیقان من از آن سرو صنوبر قامت

باد صبح از من خاکی اگرش گردی نیست

هر نفس زو سخن سرد چرا می شنوم

سخن آن دو کمانخانه ابروی دو تا