آن هندوان کافرآتش پرستشان

مسکین دلم که بلبل بستان شوق بود

شد پای بند حلقه زلف چو سستشان

نعلم نگر که باز برآتش نهاده اند

صاحبدلان که بی خبرند از شراب شوق

در داده اند جرعه جام الستشان

یاران ز جام باده نوشین فتاده مست