ما چو روی از دو جهان در غم عشقت کردیم

چشم در نرگس مستانه جانانه مکن

تو هم ای ترک ختا ترک جفا گیر و مرا

صید آن کاکل شوریده ترکانه مکن

هر دم از مجلس ما روی بکاشانه مکن

حلقه سلسله طره میفکن در پای

دل سودازدگان مشکن و دیوانه مکن