در آتشیم با جگر تشنه آب کو

چون لعل آبدار ز چشمم نمی رود

از جام لعل فام عقیق مذاب کو

در مانده ایم با دل غمخواره می کجاست

اکنون که مرغ پرده نوروز می زند

ای ماه پرده ساز خروش رباب کو

دردیکشان کوی خرابات عشق را