فغان ز دیده که آب رخم برود بداد

براستی که قدی زین صفت کراست بگو

بجنب چین سر زلف عنبر افشانت

اگر نه قصه مشک ختن خطاست بگو

ببین سرشک روانم وگر رواست بگو

ز چشم ما بجز از خون دل چه می جوئی

وگر چنانکه ترا قصد خون ماست بگو