آئینه رخسار تو زنگار برآورد

باشد که دل خسته برون آورم از چاه

همچون دل من هست پریشان و گرفتار

در شست سر زلف گره گیر تو پنجاه

از بسکه برآمد ز دل سوختگان آه

خواجو نبرد ره به سراپرده وصلت

درویش کجا خیمه زند در حرم شاه