همچون دل من هست پریشان و گرفتار

مطرب به نوای سحر می زندم راه

در سلسله زلف رسن تاب تو پیچم

باشد که دل خسته برون آورم از چاه

در شست سر زلف گره گیر تو پنجاه

آئینه رخسار تو زنگار برآورد

از بسکه برآمد ز دل سوختگان آه