بر نگردم که نترسد شتر از بانگ درای

گفتم از باد صبا بوی تو می یابم گفت

چون ترا باد بدستت برو می پیمای

ساربان گر بخدنگم زند از محمل دوست

چون مرا عمر گرامی بسر آید بیتو

تو هم ای عمر عزیزم بعیادت بسر آی

جای دل در شکن زلف تو می بینم و بس