جان به آواز دلاویز تو دادم بر باد

زانکه در تیره شبم شمع شبستان بودی

در هوای تو چو بلبل زدمی نعره شوق

که بگلزار لطافت گل خندان بودی

که بوقت سحرم مرغ خوش الحان بودی

با تو پرداخته بودم دل حیران لیکن

خانه پرداز من بیدل حیران بودی