کسی کو را نظر باشد بروی چون تو منظوری

چو آن لعبت نمی بینم گلندامی به طنازی

مرا تا جان بود در تن ز پایت برندارم سر

گر از دستم بری بیرون و از پایم دراندازی

خیالست این که تا باشد کند ترک نظر بازی

چرا از طره آموزی سیه کاری و طراری

چرا از غمزه گیری یاد خونخواری و غمازی