خیالست این که تا باشد کند ترک نظر بازی

مرا تا جان بود در تن ز پایت برندارم سر

گر از دستم بری بیرون و از پایم دراندازی

کسی کو را نظر باشد بروی چون تو منظوری

چرا از طره آموزی سیه کاری و طراری

چرا از غمزه گیری یاد خونخواری و غمازی

تو خود با ما نپردازی و بی روی تو هر ساعت