چشمه نیل از حسد در چشم لات آورده ئی

ای خط سبز نگارین خضر وقتی گوئیا

زانکه سودای لب آب حیات آورده ئی

تا کشیدی نیل بر ماه از پی داغ صبوح

چون روانم بیند از دل دیده را در موج خون

گویدم در دجله نهری از فرات آورده ای

زاندهان گر کام جان تنگدستان می دهی