گویدم در دجله نهری از فرات آورده ای

تا کشیدی نیل بر ماه از پی داغ صبوح

چشمه نیل از حسد در چشم لات آورده ئی

چون روانم بیند از دل دیده را در موج خون

زاندهان گر کام جان تنگدستان می دهی

لطف کن گر هیچم از بهر زکوه آورده ئی

دوش می گفتم حدیث تیره شب با طره هات