دوش می گفتم حدیث تیره شب با طره هات

گویدم در دجله نهری از فرات آورده ای

زاندهان گر کام جان تنگدستان می دهی

لطف کن گر هیچم از بهر زکوه آورده ئی

گفت خواجو باز با ما ترهات آورده ئی