که بی عشق آن حجاب تو ز ره دشوار برخیزد

وگر موجیت برباید، زهی دولت، تو را آن به

که عالم پیش قدر تو چو خدمتکار برخیزد

حجاب ره تویی برخیز و در فتراک عشق آویز

عراقی، هر سحرگاهی بر آر از سوز دل آهی

ز خواب این دیده بختت مگر یکبار برخیزد