شور عشقت تا فتاد اندر جهان

شوربختی بین که: عیشم شور شد

دل قوی بودم به امید تو، لیک

دل ندادی، خسته زان بی نور شد

چون دل من عالمی پر شور شد

عارت آمد از عراقی، لاجرم

بی تو، مسکین، بی نوا و عور شد