روزی بشود که به شود کار

نی این شب تیره دید روشن

نی خفته عدو، نه بخت بیدار

می کرد شبی به روز کاخر

کارش چو به جان رسید می گفت:

کای کرده به تیغ هجرم افگار

ای کرده به کام دشمنانم