تا دهانت شکرستان گشت و لب

می گدازد در دهان ما شکر

از لب و دندان تو در حیرتم

تا گهر چون می کند پیدا شکر؟

در جهان تنگ است چون دلها شکر

من چرا سودایی لعلت شدم

از مزاج ار می برد سودا شکر؟