خضر جان گرد سرابستان دل گردد مدام

تا مگر یابد نسیم روضه رضوان دل

حسن بی پایان دل گرد جهان ظاهر شود

هر که را چشمی بود باشد چو جان حیران دل

تا خورد آب حیات از چشمه حیوان دل

سر بر آر از جیب وحدت، تا ببینی آشکار

صدره نه توی عالم کوته از دامان دل