تا خورد آب حیات از چشمه حیوان دل

حسن بی پایان دل گرد جهان ظاهر شود

هر که را چشمی بود باشد چو جان حیران دل

خضر جان گرد سرابستان دل گردد مدام

سر بر آر از جیب وحدت، تا ببینی آشکار

صدره نه توی عالم کوته از دامان دل

ظاهر و باطن نگه کن، اول و آخر ببین