صدره نه توی عالم کوته از دامان دل

خضر جان گرد سرابستان دل گردد مدام

تا خورد آب حیات از چشمه حیوان دل

سر بر آر از جیب وحدت، تا ببینی آشکار

ظاهر و باطن نگه کن، اول و آخر ببین

تا تو را روشن شود کز چیست چار ارکان دل

طاق ایوانش خم ابروی جانان من است