بیا، کز آرزوی تو دمی صد بار جان کندم

بیا کز عشق روی تو شبی خون جگر خوردم

میزار از من بی دل، که سر در پایت افکندم

مرا خوش دار، چون خود را به فتراک تو بر بستم

ز لفظ دلربای تو به یک گفتار خوشنودم

ز وصل جان فزای تو به یک دیدار خرسندم

وصالت، ای ز جان خوشتر، بیابم عاقبت روزی