از عمر من کنون چو نمانده است هم دمی

وآن دولت از کجا که تو بازآیی از درم؟

می خواستم که با تو برآرم دمی به کام

نگذاشت روزگار که گردد میسرم

باری، بیا، که با تو دمی خوش برآورم

جانا، روا مدار که با دیده پر آب

نایافته مراد ز کوی تو بگذرم