دست غم تو بس که مرا پایمال کرد

نایافته مراد ز کوی تو بگذرم

زین گونه سرکشی که تو آغاز کرده ای

از دست جور تو نه همانا که جان برم

مگذار هجر را که نهد پای بر سرم

با وصل همه بگو که: عراقی از آن ماست

از لطف تو که یاد کند بار دیگرم