زین گونه سرکشی که تو آغاز کرده ای

باری، بیا، که با تو دمی خوش برآورم

جانا، روا مدار که با دیده پر آب

نایافته مراد ز کوی تو بگذرم

از دست جور تو نه همانا که جان برم

دست غم تو بس که مرا پایمال کرد

مگذار هجر را که نهد پای بر سرم