عزیزان، بنگرید: آخر چه خوارم؟

چرا خواهد به کام دشمنانم

چو می داند که او را دوست دارم؟

عزیزی بودم اول بر در او

فرو شد روز من بی مهر رویش

چو شب تیره شده است این روزگارم

نه دلداری که باشد مونس دل