نه غمخواری که باشد غمگسارم

فرو شد روز من بی مهر رویش

چو شب تیره شده است این روزگارم

نه دلداری که باشد مونس دل

نمی دانم که دامان که گیرم؟

که تا از جیب محنت سر برآرم

عراقی، دامن غم گیر و خوش باش