لیک ز شرم روی او بسته نقاب می روم

جذبه حسن دلکشش می کشدم به سوی خود

از پی آن کشش دگر، همچو ذباب می روم

برقع تن ز شوق او پیش رخش گشادمی

در سر باده می کنم هستی خویش هر زمان

خاک رهم، رواست گر بر سر آب می روم

شحنه عشق هر شبی بر کندم ز خواب خوش