بیخود اگر ز صومعه بر در میکده روم

در هوس خیال او باز به خواب می روم

شاید اگر هوای او می کشدم، که در رهش

بر سر آب چشم خود همچو حباب می روم

گر تو خطا گمان بری راه صواب می روم

نیست مرا ز خود خبر، بیش ازین که: در جهان

مست و خراب آمدم، مست و خراب می روم