گر تو خطا گمان بری راه صواب می روم

شاید اگر هوای او می کشدم، که در رهش

بر سر آب چشم خود همچو حباب می روم

بیخود اگر ز صومعه بر در میکده روم

نیست مرا ز خود خبر، بیش ازین که: در جهان

مست و خراب آمدم، مست و خراب می روم