راه ده باز، که نزد تو پناه آوردیم

همه شب تا به سحر خاک درت می بیزیم

نیک و بد زان توایم، با دگریمان مگذار

با تو آمیخته ایم، با دگری نامیزیم

بو که از دست عراقی نفسی بگریزیم