همه شب تا به سحر خاک درت می بیزیم

بیم آن است که در خون جگر غرق شویم

بسکه بر خاک درت خون جگر می ریزیم

تا دل گمشده را بر سر کویت یابیم

نیک و بد زان توایم، با دگریمان مگذار

با تو آمیخته ایم، با دگری نامیزیم

راه ده باز، که نزد تو پناه آوردیم