نیک و بد زان توایم، با دگریمان مگذار

بسکه بر خاک درت خون جگر می ریزیم

تا دل گمشده را بر سر کویت یابیم

همه شب تا به سحر خاک درت می بیزیم

با تو آمیخته ایم، با دگری نامیزیم

راه ده باز، که نزد تو پناه آوردیم

بو که از دست عراقی نفسی بگریزیم