کافتابی را به گل اندوده ای

گوی در میدان حسن افگنده ای

نیکوان را چاکری فرموده ای

پرده از چهره زمانی دور کن

چون نباشم من سگ درگاه تو؟

چون بدین نام خوشم بستوده ای

در جهان بیهوده می جستم تو را