ز اندیشه فراق چنانم بسوختی

می سوزیم درون و تو در وی نشسته ای

پیدا نمی شود، که نهانم بسوختی

زاتش چگونه سوزد پروانه؟ دیده ای؟

سود و زیان من، ز جهان، جز دلی نبود

آتش زدی و سود و زیانم بسوختی

تا کی ز حسرت تو برآرم ز سینه آه؟