صد بلا بر جان من بگماشتی

من هنوز از عشق جانی می کنم

تو مرا خود مرده ای انگاشتی

تا نیابم یک دم از محنت خلاص

تا شبیخونی کنی بر جان من

صد علم از عاشقی افراشتی

من ندارم طاقت آزار تو