زحمتم آید، ار کنم از غم تو حکایتی

ورچه نثار تو کنم جان، نرهم ز درد تو

نیست از آنکه تا ابد عشق تو را نهایتی

دل ز فراق گشت خون، جان به لب آمد از غمت

برد ز من هوای تو جان عزیز، ای دریغ

کشت مرا جفای تو بی سبب جنایتی

گرچه برانی از برم باز نگردم از درت